Τα χαρακτηριστικά των Wikis

   Τα Wikis είναι ιστοσελίδες που επιτρέπουν στους χρήστες τους να προσθέσουν, να επεξεργαστούν, ακόμα και να αφαιρέσουν το περιεχόμενο που έχει ήδη δημοσιευθεί σε αυτές. Αποτελούν εργαλεία συλλογικής γραφής, διευκολύνοντας τη συνεργασία πολλών ατόμων για την κοινή συγγραφή ενός έργου. Οι κανόνες συμπεριφοράς των μελών ενός wiki, διαμορφώνονται από τον σκοπό δημιουργίας τους και το περιεχόμενό τους ανήκει στην κοινότητα των χρηστών του, οι οποίοι μπορούν να το επεξεργαστούν και να το αλλάξουν, χωρίς αυτό να θεωρηθεί ποτέ ολοκληρωμένο. Κάθε χρήστης που συμμετέχει στην συγγραφή ενός έργου, μπορεί να επεξεργάζεται το υπάρχον περιεχόμενο και να προσθέτει την προσωπική του γνώση ώστε να την μοιραστεί με τους άλλους. Γι' αυτό και τα αρχικά της λέξης wiki ερμηνεύονται και ως "What i know is..." δηλαδή "Αυτό που εγώ ξέρω είναι...".

   Πολλές φορές τυχαίνει να συγχέουν κάποιοι τα blogs με τα wikis. Η βασική τους διαφορά είναι ότι το περιεχόμενο των blogs έχει τη μορφή "post" και επιτρέπει στους χρήστες μόνο το σχολιασμό, ενώ τα wikis έχουν ανοιχτή δομή και επιτρέπουν στους άλλους χρήστες να επεξεργαστούν και να τροποποιήσουν το περιεχόμενο που κάποιος έχει ήδη δημοσιεύσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των wiki είναι η Βικιπαίδεια, μια εγκυκλοπαίδεια που παρέχει ελεύθερα επαναχρησιμοποιήσιμο περιεχόμενο, στο οποίο μπορεί ο καθένας να παρέμβει. Tο Athens Lawschool Wiki απ' την άλλη-θα μπορούσε εύκολα κάποιος εκ πρώτης όψεως να μπερδευτεί- είναι ένα blog της Νομικής Σχολής της Αθήνας, στο οποίο υπάρχουν πληροφορίες για ακαδημαϊκά θέματα και οι επισκέπτες του μπορούν απλά να σχολιάσουν.

Τα παραδοσιακά μέσα μεταδίδουν μηνύματα. Τα ιστολόγια προκαλούν συζητήσεις.

"Τα ιστολόγια προκαλούν συζητήσεις"

  Ο Γάλλος Loic Le Meur, υποστηρίζει ότι "Τα παραδοσιακά μέσα μεταδίδουν μηνύματα.Τα ιστολόγια προκαλούν συζητήσεις",  φέρνοντας έτσι αντιμέτωπα τα εργαλεία του web 1.0 με αυτά του web 2.0.
  Λέγοντας "παραδοσιακά μέσα", αναφέρεται στα εργαλεία του web 1.0, τα οποία έδιναν σε ελάχιστους χρήστες τη δυνατότητα να δημιουργήσουν περιεχόμενο, ενώ η πλειοψηφία περιοριζόταν στην παθητική θέαση των πραγμάτων. Οι χρήστες δηλαδή, μπορούσαν να αναζητούν πληροφορίες, απλά ως καταναλωτές, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα της επεξεργασίας και κάθε άλλου είδους παρέμβασης. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ δύο ατόμων, ήταν η χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
  Η εξέλιξη του Παγκόσμιου Ιστού όμως και τα εργαλεία του web 2.0, ήρθαν για να αλλάξουν αυτά τα δεδομένα. Τώρα δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους χρήστες να δημιουργήσουν, να δημοσιεύσουν και να ανταλλάξουν περιεχόμενο. Προάγεται έτσι η συμμετοχική κουλτούρα, η οποία διευκολύνει την διάδραση μεταξύ των μελών. Ο χρήστης γίνεται ενεργό μέλος και αναζητά μια αμφίπλευρη επικοινωνία με άτομα κοινού ενδιαφέροντος, προκειμένου να ανταλλάξουν δημιουργικά ιδέες και γνώσεις. Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά όλων των εργαλείων του web 2.0. Συγκεκριμένα, τα ιστολόγια δίνουν την δυνατότητα στον χρήστη να δημιουργήσει ο ίδιος περιεχόμενο και το παραθέσει σε άλλους χρήστες για σχολιασμό, αναθεώρηση και επαναχρησιμοποίηση. Δημιουργείται έτσι ένας κοινωνικός διάλογος μεταξύ του δημιουργού του ιστολογίου και των αναγνωστών του - υπάρχει αλληλεπίδραση!

Τα δικαιώματα του παιδιού

   Σαν σήμερα υπογράφηκε απ' όλα τα κράτη του ΟΗΕ η Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού το 1989. Το 1992 ο νόμος αυτός επικυρώθηκε και στην Ελλάδα (νόμος 2101/92).

   Κάθε παιδί λοιπόν έχει δικαίωμα στην υγεία, την εκπαίδευση, την ψυχαγωγία, την στέγη, την αγάπη, την φροντίδα. Έχει δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο, την πληροφόρηση, την ελεύθερη έκφραση.Δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφή εκμετάλλευσης, ρατσισμού και κακοποίησης. Κάθε παιδί, έχει δικαίωμα στη ΖΩΗ! Παρόλα αυτά, 25 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης, υπάρχουν ακόμα παιδιά που στερούνται ό,τι εμείς θεωρούμε ίσως δεδομένο. Παιδιά γύρω μας δουλεύουν, κακοποιούνται, πεθαίνουν από πείνα, αρρώστιες ή κάθε άλλου είδους κακουχίες.Υπάρχουν παιδιά που έχουν χάσει την αθωότητά τους χωρίς αυτό να είναι δική τους επιλογή.

   Τα παιδιά έχουν δικαιώματα και οφείλουμε να τα σεβόμαστε! Γι' αυτό "εσείς που ακούτε το τραγούδι αυτό, μαζί μας πείτε ετούτο το σκοπό σαν τη βροχή, το κύμα, το αηδόνι, να το ακούει η πίκρα και να λιώνει"...